Unijny cyfrowy paszport produktu (DPP) staje się jednym z najważniejszych nowych systemów zapewniania zgodności produktów w Unii Europejskiej. Połączy to produkty fizyczne ze uporządkowanymi danymi cyfrowymi dotyczącymi ich tożsamości, materiałów, pochodzenia, zrównoważonego rozwoju, możliwości naprawy, zgodności z przepisami oraz cyklu życia.
Ten system to już nie tylko koncepcja na przyszłość. Centralny organ Unii Europejskiej Rejestr cyfrowych paszportów produktów zaczął działać 20 lipca 2026 roku, wprowadzane są normy techniczne, a pierwsze poważne obowiązkowe cyfrowe paszporty produktów będą obowiązywały w odniesieniu do niektórych baterii od 18 lutego 2027 r..
Nie ma jednak jednej konkretnej daty, od której każdy produkt sprzedawany w Europie nagle będzie musiał mieć cyfrowy paszport produktu. UE wprowadza wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu stopniowo, a dokładne zasady określi odpowiednie prawodawstwo dotyczące poszczególnych produktów które produkty wymagają paszportu, jakie informacje trzeba w nim zawrzeć i od kiedy obowiązuje ten wymóg.
W tym przewodniku wyjaśniamy, jak działa unijny cyfrowy paszport produktu, jakie firmy to dotyczy, jakie są kluczowe terminy, o których przedsiębiorstwa powinny wiedzieć, oraz jak producenci i importerzy mogą zacząć się przygotowywać.
Cyfrowy paszport produktu to uporządkowany zapis cyfrowy powiązany z fizycznym produktem za pomocą stałego, unikalnego identyfikatora produktu. Użytkownicy mogą uzyskać dostęp do odpowiednich informacji za pomocą nośnika danych, takiego jak kod QR lub inna obsługiwana technologia identyfikacyjna.
Ten paszport ma na celu poprawę identyfikowalności produktu, przejrzystości, zrównoważonego rozwoju oraz zgodności z przepisami przez cały cykl życia produktu.
W zależności od kategorii produktu dokument DPP może zawierać informacje dotyczące:
Dokładne wymagania dotyczące danych nie będą takie same dla każdego produktu. Będą one określone w przepisach UE mających zastosowanie do poszczególnych grup produktów.
Cyfrowy paszport produktu to część działań UE na rzecz przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym. Obecnie ważne informacje o produktach są często rozproszone między producentami, dostawcami, systemami ERP, certyfikatami, dokumentami PDF i bazami danych.
Celem DPP jest udostępnienie odpowiednich informacji w ujednoliconym formacie nadającym się do odczytu maszynowego w całym łańcuchu wartości.
Może to pomóc konsumentom w podejmowaniu bardziej świadomych decyzji zakupowych, a jednocześnie zapewnić producentom, importerom, dystrybutorom, firmom naprawczym, podmiotom zajmującym się recyklingiem, organom celnym i organom nadzoru rynku dostęp do informacji istotnych z punktu widzenia ich roli.
System ten ma też na celu ułatwienie bardziej efektywnego ponownego wykorzystania, naprawy, odnawiania i recyklingu produktów.
Głównym aktem prawnym jest Rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla produktów zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju – rozporządzenie (UE) 2024/1781, znane powszechnie jako ESPR.
Rozporządzenie ESPR określa ogólne ramy dotyczące ekoprojektowania oraz wymogów związanych z cyfrowym paszportem produktu dla szerokiej gamy produktów fizycznych wprowadzanych na rynek UE.
Jednak rozporządzenie ESPR to przede wszystkim rozporządzenie ramowe. Nie oznacza to, że każdy produkt objęty tym rozporządzeniem już teraz wymaga DPP.
Zamiast tego Komisja Europejska przyjmuje akty delegowane dotyczące konkretnych produktów. Te akty prawne określają konkretne wymagania dla poszczególnych grup produktów.
Ustawa dotycząca konkretnego produktu może między innymi określać:
Nie dotyczy wszystkich produktów.
Cyfrowy paszport produktu UE jest wprowadzany stopniowo. Dla niektórych grup produktów obowiązują już wymogi określone w przepisach, podczas gdy w przypadku innych prace nad regulacjami wciąż trwają.
Najważniejsze rozróżnienie dotyczy… planowana data przyjęcia przepisów UE oraz termin, w którym firmy faktycznie muszą się do tego dostosować.
Zgodnie z rozporządzeniem ESPR data wejścia w życie aktu delegowanego dotyczącego konkretnego produktu powinna zazwyczaj wynosić co najmniej 18 miesięcy po wejściu w życie tej ustawy, chyba że w konkretnym przypadku uzasadniony jest wcześniejszy termin.
Dlatego stwierdzenia typu "w 2027 roku dla tekstyliów będzie obowiązywał DPP" mogą wprowadzać w błąd. UE planuje obecnie przyjąć odpowiednie przepisy dotyczące tekstyliów w 2027 roku, ale faktyczny obowiązek dostosowania się do nich zazwyczaj pojawi się dopiero po upływie okresu przejściowego.
Poniższa oś czasu przedstawia przepisy UE oraz harmonogram wdrażania ustalony przez Komisję, dostępne na dzień sierpień 2026 r..
| Data | Rozwój | Co to oznacza dla firm |
|---|---|---|
| lipiec 2026 r. | Struktura rejestru DPP i pierwsze sześć zharmonizowanych norm DPP | Stworzono podstawową infrastrukturę techniczną systemu unijnego cyfrowego paszportu produktu. |
| 20 lipca 2026 r. | Rejestr unijnych paszportów produktów cyfrowych zaczyna działać | Firmy mogą rejestrować organizacje i korzystać z infrastruktury rejestru UE. |
| Wrzesień 2026 | Planowane pozostałe standardy DPP | Komisja oczekuje teraz na decyzje dotyczące pozostałych dwóch standardów DPP. |
| IV kwartał 2026 r. | Planowane przepisy DPP dotyczące branży hutniczej | Komisja planuje przyjąć akt delegowany w ramach rozporządzenia ESPR dotyczący żelaza i stali. Faktyczny termin wejścia w życie powinien zazwyczaj nastąpić po zakończeniu okresu przejściowego. |
| 18 lutego 2027 r. | „Battery Passport” staje się obowiązkowy | Niektóre kategorie baterii wprowadzane na rynek UE muszą posiadać elektroniczny paszport baterii. |
| II–III kwartał 2027 r. | Planowane zasady dotyczące dostawców usług DPP | Komisja planuje wprowadzić kolejne przepisy określające wymagania wobec dostawców usług związanych z cyfrowym paszportem produktu, a także ewentualnie system certyfikacji. |
| II kwartał 2027 r. | Planowane ramy DPP dla produktów budowlanych | W ramach rozporządzenia w sprawie wyrobów budowlanych spodziewane są dalsze przepisy dotyczące cyfrowych paszportów produktów budowlanych. |
| III–IV kwartał 2027 r. | Tekstylia, aluminium i opony | Obecnie planuje się wprowadzenie aktów delegowanych w ramach rozporządzenia ESPR dotyczących konkretnych produktów. Rzeczywiste obowiązki powinny zazwyczaj zacząć obowiązywać po upływie okresu przejściowego. |
| 2028 | Meble | Komisja planuje teraz wydanie aktu delegowanego w ramach rozporządzenia ESPR dotyczącego konkretnej kategorii produktów – mebli. |
| 2029 | Materace i dodatkowe wymagania dotyczące produktów | Planowane są kolejne wymagania w ramach ESPR, w tym przepisy dotyczące materacy i zawartości materiałów pochodzących z recyklingu. Produkty ICT również zostały uwzględnione w szerszym planie działania dotyczącym ESPR. |
| 23 września 2029 r. | Środki czyszczące i substancje powierzchniowo czynne | Nowe rozporządzenie UE w sprawie detergentów i środków powierzchniowo czynnych wchodzi w życie i obejmuje obowiązki związane z cyfrowym paszportem produktu. |
| 1 sierpnia 2030 r. | Zabawki | Nowe rozporządzenie UE w sprawie bezpieczeństwa zabawek wchodzi w życie i wymaga, żeby zabawki miały cyfrowy paszport produktu. |
Ważne: terminy dotyczące planowanych aktów delegowanych to orientacyjne etapy regulacyjne i nie należy ich automatycznie traktować jako dat, od których firmy muszą już spełniać wymogi. Ostateczne wymagania i terminy wejścia w życie zostaną określone w przepisach dotyczących konkretnych produktów.
Baterie to pierwsza duża kategoria produktów, dla której ustalono obowiązkowy termin wdrożenia programu DPP.
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/1542, od 18 lutego 2027 r. elektroniczny paszport baterii będzie wymagany w następujących przypadkach:
Paszport baterii będzie zawierał zarówno informacje dotyczące modelu baterii, jak i dane dotyczące konkretnej baterii.
To sprawia, że baterie są jednym z najbardziej oczywistych przykładów tego, jak zaawansowane mogą być systemy DPP. Paszport produktu może nie tylko opisywać model produktu. Może też zawierać dane powiązane z konkretnym egzemplarzem produktu oraz informacje zebrane podczas jego użytkowania.
W aktualnym planie działania Komisji Europejskiej dotyczącym ESPR wskazano kilka obszarów priorytetowych.
Żelazo i stal to jedne z pierwszych grup produktów objętych systemem ESPR, dla których planowane jest wprowadzenie przepisów dotyczących cyfrowego paszportu produktu. Przyjęcie odpowiedniego aktu delegowanego planowane jest obecnie na czwarty kwartał 2026 roku.
Ponieważ akty delegowane w ramach ESPR zazwyczaj przewidują co najmniej 18-miesięczny okres przejściowy, to nie nie oznacza to automatycznie, że wszystkie objęte tymi przepisami wyroby stalowe będą musiały mieć paszporty w 2026 roku.
Tekstylia to jedno z najczęściej omawianych zastosowań unijnego cyfrowego paszportu produktu.
Komisja pracuje teraz nad aktem delegowanym w ramach ESPR dotyczącym sektora tekstylnego w III–IV kwartał 2027 r.. Oczekuje się, że przepisy określą, jakie wyroby włókiennicze będą objęte tymi wymogami oraz jakie informacje o produktach trzeba będzie udostępnić.
Powtórzę – rok 2027 to na razie planowany termin wejścia w życie przepisów, a nie ogólny termin dostosowania się do wymogów DPP dla wszystkich produktów tekstylnych.
Komisja planuje teraz akty delegowane dotyczące aluminium i opon w trakcie III–IV kwartał 2027 r..
Te sektory są szczególnie istotne, bo identyfikowalność produktów, skład materiałów, zawartość materiałów pochodzących z recyklingu oraz informacje o cyklu życia mogą odgrywać ważną rolę w gospodarkach o obiegu zamkniętym i wynikach środowiskowych.
W sprawie mebli planuje się obecnie przyjęcie aktu delegowanego w ramach ESPR w 2028.
Możliwe obszary, które mogą mieć znaczenie, to trwałość, możliwość naprawy, identyfikacja materiałów, informacje dotyczące demontażu i recyklingu, choć ostateczne obowiązkowe pola danych zostaną określone w przepisach dotyczących konkretnego produktu.
W aktualnym planie działania Komisji wskazano 2029 w sprawie dalszych wymagań dotyczących materacy i produktów z branży ICT, a także dodatkowych wymagań horyzontalnych, takich jak przepisy dotyczące zawartości materiałów pochodzących z recyklingu.
Produkty budowlane mają własny system cyfrowego paszportu produktu w ramach nowych Rozporządzenie w sprawie wyrobów budowlanych, rozporządzenie (UE) 2024/3110.
System dotyczący wyrobów budowlanych ma działać w połączeniu z szerszą infrastrukturą unijnego systemu DPP. Kolejne przepisy delegowane są obecnie planowane na rok 2027.
Nowy Rozporządzenie (UE) nr 2026/405 w sprawie detergentów i środków powierzchniowo czynnych wprowadza system cyfrowego paszportu produktu dla tych produktów.
Rozporządzenie to ogólnie obowiązuje od 23 września 2029 r..
Producenci będą musieli stworzyć cyfrowy paszport produktu przed wprowadzeniem na rynek danego detergentu lub środka powierzchniowo czynnego przeznaczonego dla użytkowników końcowych. Paszport będzie powiązany z trwałym, unikalnym identyfikatorem produktu za pośrednictwem nośnika danych.
Nowy Rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa zabawek (UE) 2025/2509 wprowadza też cyfrowe paszporty produktów.
Rozporządzenie to ogólnie obowiązuje od 1 sierpnia 2030 r.. Dokumentacja produktu (DPP) będzie zawierała informacje dotyczące zgodności i inne dane o produkcie i będzie dostępna na nośniku danych dołączonym do zabawki, jej opakowania lub dokumentacji dołączonej do produktu.
Architektura jest ważna, bo Unia Europejska to nie tworzyć jednej ogromnej centralnej bazy danych zawierającej wszystkie informacje o każdym produkcie.
Zamiast tego system opiera się na połączeniu centralnego rejestru UE i zdecentralizowanych systemów danych o produktach.
Uproszczony proces wygląda tak:
Produkt fizyczny → nośnik danych → unikalny identyfikator produktu → cyfrowy paszport produktu → rejestr DPP UE
Producent lub inny odpowiedzialny podmiot gospodarczy gromadzi dane wymagane przez obowiązujące przepisy.
Informacje są uporządkowane zgodnie z obowiązującym modelem danych i wymaganiami technicznymi.
Nośnik danych łączy produkt z jego stałym, unikalnym identyfikatorem oraz cyfrowym paszportem produktu.
A Kod QR w odpowiednich przypadkach może służyć jako nośnik danych. Inne technologie identyfikacyjne również mogą stanowić część rozwiązań DPP, o ile pozwalają na to obowiązujące wymagania.
Jeśli odpowiednie przepisy wymagają posiadania cyfrowego paszportu produktu, odpowiedzialny podmiot gospodarczy rejestruje go w rejestrze DPP Komisji Europejskiej, zanim produkt trafi na rynek UE.
Konsumenci, producenci, importerzy, dystrybutorzy, firmy naprawcze, podmioty zajmujące się recyklingiem, organy celne i organy nadzoru rynku mogą mieć różne uprawnienia dostępu.
Konsument niekoniecznie widzi te same informacje, co służby celne czy profesjonalny serwisant.
The Rejestr cyfrowych paszportów produktów to centralny system indeksowania na poziomie UE, służący do rejestrowania cyfrowych paszportów produktów.
Rejestr zaczął działać w dniu 20 lipca 2026 r..
Ważne jest jednak, żeby zrozumieć, czym zajmuje się Rejestr, a czym nie.
Rejestr UE przechowuje unikalne identyfikatory, dane rejestracyjne oraz metadane ogólnego charakteru wymagane przez przepisy. W zależności od przyszłych przepisów dotyczących konkretnych produktów może zaistnieć potrzeba przechowywania tam również dodatkowych informacji.
Kompletny cyfrowy paszport produktu niekoniecznie musi być przechowywany przez Komisję Europejską.
Ogólna architektura DPP jest zdecentralizowana. Szczegółowe informacje o produktach mogą pozostawać w infrastrukturze odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego albo mogą być przechowywane i zarządzane za pośrednictwem Dostawca usług związanych z cyfrowym paszportem produktu.
Ta architektura pozwala wyspecjalizowanym dostawcom technologii tworzyć platformy DPP, które łączą identyfikację produktów, bazy danych produktów, interfejsy API, informacje o cyklu życia produktów oraz połączenia z rejestrem UE.
Tak.
W ESPR wyraźnie uznano, że Dostawcy usług związanych z cyfrowym paszportem produktu.
Cyfrowy paszport produktu może być przechowywany przez podmiot gospodarczy odpowiedzialny za jego utworzenie albo przez dostawcę usług związanych z cyfrowym paszportem produktu.
Rozporządzenie wymaga też, żeby podmiot gospodarczy wprowadzający na rynek produkt objęty rozporządzeniem sporządził kopia zapasowa cyfrowego paszportu produktu dostępna za pośrednictwem dostawcy usług związanych z cyfrowym paszportem produktu.
Ma to na celu zapewnienie, że ważne informacje o produkcie będą nadal dostępne, nawet jeśli firma, która je opublikowała, ogłosi upadłość, zostanie zlikwidowana lub zaprzestanie działalności w Unii Europejskiej.
Oczekuje się, że Komisja Europejska wprowadzi bardziej szczegółowe wymagania dla dostawców usług DPP w 2027. Zasady te mogą też obejmować system certyfikacji.
W sierpniu 2026 r. ostateczne wymogi certyfikacyjne dla dostawców usług DPP obowiązujące w całej UE nie zostały więc jeszcze ustalone.
W ESPR określono już kilka kluczowych zasad.
Cyfrowy paszport produktu musi być połączony za pomocą nośnika danych z trwały, unikalny identyfikator produktu.
Informacje DPP muszą być oparte na otwartych standardach i formatach zapewniających interoperacyjność.
W stosownych przypadkach informacje muszą:
Nie każdy cyfrowy paszport produktu będzie miał ten sam poziom identyfikacji.
Obowiązujące przepisy dotyczące konkretnych produktów mogą wymagać posiadania paszportu w następujących przypadkach:
W przypadku produktów złożonych, o dużej wartości lub długiej żywotności identyfikacja poszczególnych sztuk może stać się szczególnie ważna.
System musi obsługiwać różne uprawnienia dostępu dla różnych podmiotów w łańcuchu wartości.
Do odpowiednich podmiotów mogą należeć klienci, producenci, importerzy, dystrybutorzy, sprzedawcy, profesjonalne warsztaty naprawcze, firmy zajmujące się odnawianiem, firmy zajmujące się regeneracją, firmy zajmujące się recyklingiem, organy celne oraz organy nadzoru rynku.
System DPP musi zapewnić uwierzytelnienie, wiarygodność i integralność danych.
Oznacza to, że platforma DPP zgodna z wymogami jest znacznie bardziej zaawansowana niż zwykła strona internetowa otwierana za pomocą kodu QR.
Cyfrowe paszporty produktów muszą być zaprojektowane i obsługiwane z zachowaniem wysokiego poziomu bezpieczeństwa i prywatności.
System musi też zapobiegać oszustwom i nieuprawnionym manipulacjom.
Może się zdarzyć, że DPP będzie musiało być dostępne przez wiele lat.
Zgodnie z rozporządzeniem ESPR wymagany okres dostępności określa się na podstawie przepisów dotyczących konkretnego produktu, a okres ten musi zasadniczo odpowiadać co najmniej przewidywanej żywotności produktu.
W przypadkach, w których wymagają tego przepisy ESPR, kopia zapasowa musi być udostępniona za pośrednictwem dostawcy usług DPP.
Oznacza to, że długoterminowy hosting, nadmiarowość, ciągłość działania i archiwizacja danych prawdopodobnie staną się ważnymi elementami profesjonalnej infrastruktury DPP.
Nie. Sam kod QR nie jest cyfrowym paszportem produktu.
Kod QR może służyć jako nośnik danych powiązanie produktu fizycznego z jego stałym, unikalnym identyfikatorem i cyfrowym paszportem.
Sam DPP to właśnie ten ustrukturyzowany system danych, który stoi za tym identyfikatorem.
System zgodny z wymogami może więc składać się z kilku warstw:
Produkt fizyczny → kod QR/NFC lub inny identyfikator → unikalny identyfikator produktu → ustrukturyzowane dane DPP → kontrola dostępu → integracja z rejestrem UE
To rozróżnienie jest ważne. Samo umieszczenie na produkcie kodu QR, który otwiera zwykłą stronę internetową, nie oznacza automatycznie, że mamy do czynienia z paszportem produktu cyfrowego zgodnym z przepisami UE.
Tak. Ramy standaryzacji technicznej zaczynają się teraz konkretyzować.
W lipcu 2026 roku na szczeblu UE opublikowano odniesienia do pierwszych sześciu zharmonizowanych norm dotyczących cyfrowego paszportu produktu.
Obejmują one ważne obszary, takie jak:
Komisja planuje teraz kolejne decyzje dotyczące standaryzacji w 2026 roku.
Dla firm zajmujących się rozbudową infrastruktury DPP te standardy są szczególnie ważne, bo nowe systemy powinny być projektowane w oparciu o europejskie wymagania dotyczące interoperacyjności, a nie o zamknięte, zastrzeżone architektury.
Główna odpowiedzialność spoczywa zazwyczaj na podmiot gospodarczy wprowadzający dany produkt na rynek UE.
W zależności od łańcucha dostaw i obowiązujących przepisów może to być producent, importer lub inny odpowiedzialny podmiot gospodarczy.
Firma może korzystać z zewnętrznych dostawców technologii i usług DPP, ale zlecenie obsługi infrastruktury technicznej na zewnątrz nie zwalnia jej automatycznie z odpowiedzialności regulacyjnej.
Firma odpowiedzialna musi zadbać o to, żeby wymagane informacje były dokładne, kompletne i aktualne.
Tak.
Ramy DPP opierają się na tym, że produkty są wprowadzane na rynek Unii Europejskiej, a nie tylko na tym, gdzie zostały wyprodukowane.
Dlatego produkty wyprodukowane w Chinach, Stanach Zjednoczonych, Indiach lub innym kraju spoza UE mogą nadal wymagać unijnego cyfrowego paszportu produktu przy imporcie na rynek europejski, jeśli wymagają tego odpowiednie przepisy dotyczące produktów.
To sprawi, że przestrzeganie przepisów DPP będzie miało szczególne znaczenie dla europejskich importerów i dystrybutorów.
Egzekwowanie przepisów celnych to ważna część przyszłego systemu.
Rejestr DPP UE ma na celu umożliwienie organom celnym elektroniczną weryfikację, czy importowane produkty, które wymagają paszportu, mają ważną rejestrację w systemie DPP oraz czy podano wymagane informacje celne.
Architektura rejestru łączy więc cyfrowe paszporty produktów nie tylko z informacjami o zrównoważonym rozwoju, ale też z kontrolą zgodności produktów i dostępu do rynku.
Dla wielu firm nieprawidłowy lub brakujący DPP może w końcu stać się czymś więcej niż tylko problemem administracyjnym: może to utrudnić legalne wprowadzanie produktów na rynek UE.
Obowiązki wynikające z DPP mają też znaczenie w przypadku sprzedaży internetowej.
W ramach rozporządzenia o ochronie danych osobowych (ESPR) może zaistnieć konieczność udostępnienia klientom odpowiednich informacji o produkcie zanim zawrą umowę kupna, najmu lub ratalnego zakupu, w tym sprzedaż na odległość.
Podmioty gospodarcze mogą więc być zmuszone do przekazania dystrybutorom i platformom internetowym odpowiedniego nośnika danych cyfrowych lub unikalnego identyfikatora produktu.
W praktyce integracja DPP prawdopodobnie stanie się częścią zarządzania danymi produktowymi u producentów, sprzedawców internetowych i platform handlowych.
Nie od razu.
W ESPR jest napisane, że dane osobowe klientów nie mogą być przechowywane w cyfrowym paszporcie produktu bez wyraźnej zgody, zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie danych.
Z tego powodu firmy powinny odróżniać warstwę danych DPP wymaganą przez przepisy od systemów marketingowych, CRM, rejestracji gwarancji czy profili klientów.
Dla wielu producentów może to okazać się najtrudniejszym etapem wdrożenia cyfrowego paszportu produktu.
Obecnie istotne informacje są często rozproszone po wielu systemach.
Na przykład:
Profesjonalne wdrożenie DPP wymaga więc znacznie więcej niż tylko generowania kodów QR.
Firmy potrzebują uporządkowanej architektury danych produktowych, która pozwoli na gromadzenie, weryfikację, aktualizację i udostępnianie informacji na każdym etapie cyklu życia produktu.
Firmy, które produkują, importują lub dystrybuują produkty, które mogą podlegać przyszłym wymogom DPP, nie powinny koniecznie czekać aż do ostatecznego terminu dostosowania się do przepisów.
Rozsądny proces przygotowań obejmuje:
Wdrożenie skalowalnego cyfrowego paszportu produktu mogłoby opierać się na następującej architekturze:
ERP / PIM / PLM / dane dostawców
↓
Platforma danych DPP
↓
Unikalna identyfikacja produktu
↓
QR / NFC / obsługiwane nośniki danych
↓
Cyfrowy paszport produktu oparty na rolach
↓
Integracja z rejestrem EU DPP
Dodatkowe moduły mogą obejmować:
Cyfrowego paszportu produktu UE nie powinno się traktować po prostu jako kolejnego znaku zrównoważonego rozwoju.
To część szerszego przejścia w kierunku cyfrowa tożsamość produktu i ustrukturyzowane dane dotyczące cyklu życia.
Z biegiem czasu tożsamość produktu może coraz bardziej łączyć się z:
producent → dostawcy → produkt fizyczny → dane o produkcie → konsument → naprawa → ponowne wykorzystanie → recykling → nadzór rynku → służby celne.
Dla producentów oznacza to obowiązek przestrzegania przepisów. Jednocześnie może to przynieść nowe korzyści operacyjne.
Dobrze zaprojektowany system identyfikacji produktów może wspierać identyfikowalność, procesy gwarancyjne, weryfikację autentyczności produktów, informacje serwisowe, zarządzanie cyklem życia produktów oraz wymianę danych w łańcuchu dostaw, a także spełniać wymogi regulacyjne dotyczące DPP.
Nie ma jednej daty obowiązującej w całej UE dla wszystkich produktów. Niektóre baterie wymagają paszportu baterii od 18 lutego 2027 r.. Kolejne kategorie produktów zostaną uwzględnione zgodnie z przepisami UE dotyczącymi poszczególnych produktów.
Obecnie nie ma jednego wymogu, który dotyczyłby wszystkich produktów. Obowiązki w ramach DPP są wprowadzane dla poszczególnych kategorii produktów na mocy aktów delegowanych w ramach rozporządzenia ESPR albo odrębnych przepisów UE.
Jeśli obowiązujące przepisy wymagają posiadania cyfrowego paszportu produktu (DPP) oraz rejestracji w rejestrze, odpowiedni podmiot gospodarczy musi zarejestrować paszport w unijnym rejestrze cyfrowych paszportów produktów przed wprowadzeniem produktu do obrotu.
Nie. Rejestr UE pełni przede wszystkim funkcję centralnego systemu indeksowania i rejestracji. Pełne informacje o produkcie mogą pozostać u podmiotu gospodarczego lub być przechowywane przez dostawcę usług związanych z cyfrowym paszportem produktu.
Tak. Przepisy UE wyraźnie uznają dostawców usług związanych z cyfrowym paszportem produktu. W 2027 roku Komisja Europejska ma opublikować bardziej szczegółowe wymagania dotyczące tych dostawców.
Nie. Kod QR może służyć jako nośnik danych, ale to Cyfrowy Paszport Produktu stanowi uporządkowaną, interoperacyjną i bezpieczną infrastrukturę danych stojącą za tym identyfikatorem.
Technologie identyfikacji zależą od konkretnych wymagań dotyczących danego produktu. Architektura DPP opiera się na nośnikach danych powiązanych z trwałymi, unikalnymi identyfikatorami produktów. Kodami QR są ważnym przykładem, ale inne technologie też mogą stanowić część rozwiązań do identyfikacji produktów, o ile pozwalają na to odpowiednie przepisy i normy.
Podmiot gospodarczy odpowiedzialny za wprowadzenie produktu na rynek musi zadbać o zgodność z obowiązującymi wymogami. Zewnętrzni dostawcy technologii mogą obsługiwać infrastrukturę, ale zlecenie obsługi systemu na zewnątrz nie zwalnia automatycznie podmiotu gospodarczego z odpowiedzialności prawnej.
Tak, jeśli dana kategoria produktów podlega wymogom DPP. Zasady te dotyczą produktów objętych tymi wymogami, wprowadzonych na rynek UE, niezależnie od tego, czy zostały wyprodukowane w Unii Europejskiej, czy poza nią.
Firmy z branż objętych planem działania UE powinny zacząć sprawdzać, jak wygląda u nich identyfikacja produktów, dane o produktach i możliwości integracji systemów. Największym wyzwaniem przy wdrażaniu często nie jest sam fizyczny kod QR czy identyfikator, ale zebranie i utrzymanie wiarygodnych, ustrukturyzowanych danych o produktach.
ClickMe specjalizuje się w tworzeniu systemów identyfikacji, które przekształcają dane fizyczne na cyfrowe.
Nasze doświadczenie obejmuje Identyfikacja oparta na technologiach NFC i kodach QR, unikalne tożsamości cyfrowe, internetowe platformy danych, systemy zarządzania przedsiębiorstwem oraz powiązanie produktów fizycznych z dynamicznie zarządzanymi informacjami cyfrowymi.
Technologie te stanowią również podstawowe elementy składowe infrastruktury cyfrowego paszportu produktu.
W miarę jak wymagania unijnego rozporządzenia DPP będą się rozwijać, firmy będą coraz bardziej potrzebowały rozwiązań, które łączą produkty fizyczne z trwałymi identyfikatorami, ustrukturyzowanymi informacjami o produktach, bezpiecznymi platformami cyfrowymi i systemami zewnętrznymi.
ClickMe możemy wspierać firmy w planowaniu i opracowywaniu rozwiązań w zakresie identyfikacji produktów oraz cyfrowych paszportów produktów, w tym:
Jeśli Twoja firma przygotowuje się do spełnienia wymogów dotyczących cyfrowego paszportu produktu lub potrzebuje dostosowanego do swoich potrzeb systemu identyfikacji produktów, skontaktuj się z ClickMe.
Możemy przeanalizować Twój przypadek użycia i pomóc w zaprojektowaniu rozwiązania, które połączy Twoje produkty fizyczne ze skalowalną infrastrukturą cyfrowej identyfikacji i danych o produktach.
Przygotuj infrastrukturę do identyfikacji produktów, zanim zgodność z DPP stanie się wymogiem, który trzeba spełnić w ostatniej chwili.
Ten artykuł zawiera informacje dotyczące przepisów obowiązujących na dzień 9 sierpnia 2026 r.. Wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu ciągle się zmieniają, więc firmy powinny sprawdzić przepisy dotyczące konkretnych produktów, które mają zastosowanie do ich produktów, zanim podejmą decyzje dotyczące zgodności z przepisami.
Zastrzeżenie: Ten artykuł zawiera ogólne informacje na temat ram prawnych dotyczących unijnego paszportu produktu cyfrowego i nie stanowi porady prawnej ani regulacyjnej. Wymagania dotyczące konkretnego produktu należy zawsze oceniać w świetle przepisów obowiązujących w momencie wprowadzenia produktu na rynek.
